Wanneer een kind opgroeit in een omgeving waarin veiligheid, voorspelbaarheid en emotionele afstemming aanwezig zijn, ontwikkelt het zenuwstelsel zich stap voor stap in relatie tot die veiligheid. Het kind leert: ik besta, ik word gezien, mijn gevoelens mogen er zijn en wanneer ik spanning ervaar, is er iemand die mij helpt om die spanning te reguleren. Vanuit die voortdurende ervaring van veiligheid, afstemming en herstel ontstaat langzaam een samenhangend gevoel van ‘zelf’.